پنج وارونه چه معنا دارد؟!

خواهر کوچکم از من پرسيد

من به او خنديدم

کمي آزرده و حيرت زده گفت :

روي ديوار و درختان ديدم

باز هم خنديدم

گفت: ديروز خودم ديدم پسر همسايه

پنج وارونه به مينو ميداد!

آنقَدَر خنده برم داشت که طفلک ترسيد

بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم:

بعدها وقتي غم!

سقف کوتاه دلت را خم کرد

بي گمان مي فهمي

پنج وارونه چه معنا دارد....؟

نمیدونم تا حالا خبر فوت یک دوست را بهتون دادن یا نه؟یه لحظه تمام وجودت میلرزه،میخوای اشک بریزی ولی اینقدر شوکه ای که حتی یادت میره اشک چیه،وقتی به خودت میای که گونه هات خیسه خیسه و همه دارن یه طور دیگه نگاهت میکنن

تازه خبردار شدم که یکی از دوستان دوران دبیرستانم در حادثه ی بمب گذاری کاظمین به شهادت رسیده

واقعا" خوشا به سعادتش که در دهه ی اول محرم و در سرزمین امام حسین(ع) به شهادت رسید،کسی که قرار بود برای دسته ی زنجیر زنان امام حسین در کاظمین مداحی کند ولی ....

آخه این جنایت ها تا کی میخواد ادامه داشته باشه،یه جوان 22-23 ساله همچنین باید پرپر بشه؟خدایا تو به داد ما برس

جمعه یعنی یک غروب وعده دار

وعده ترمیم قلب یاس زار.

جمعه یعنی مادر چشم انتظار

درهوای دیدن روی نگار.

جمعه یعنی یه سماء دلواپسی

می شود مولا به داد ما رسی؟

می شود؟

خاطرات زیادی از این دوستم دارم ولی مدتها بود ازش بی خبر بودم و الان خبر شهادتش بهم رسید

خیلی دلم گرفته بچه ها 

و اما امروز....

چهاردهم آذرماه هزار و سیصد و هشتاد و هفت

صبح تا بعد از ظهرفقط یک روز معمولی برای من بود.مثه اکثر روزها دانشگاه بودم.حدود ساعت 5 بود که صدای دیلی دیلینگ!! موبایلم همه چیزو عوض کرد،آره اس ام اس اومده بود برام.مثه بقیه اس ام اس ها بازش کردم ولی شوکه شدم از اسمی که بالای اون نقش بسته بود، بیدرنگ خوندمش:

 شب تولد توست و من ترانه طپش های قلب عاشق خویش را تقدیم سالهای تنهایی تو می کنم.تولدت مبارک

 باورم نمی شد که اون باشه،ولی خودش بود،تو شب تولدم بهترین کادو را بهم داد و اون جواب مثبتش به من بود....دست خودم نبود ولی اشکهام داشت گونه هامو خیس می کرد!! و من می گفتم خدایا شکرت،یعنی اون منو پذیرفته؟؟!

هنوز شکه بودم تا اینکه رسیدم خونه.....وای باورم نمیشه!یه سورپرایز دیگه؟!یه بسته پستی که از طرف دوست عزیزم مجید بود،خیلی هول بودم و سریع بازش کردم و دیدم وای!!چقدر این دوست عزیز منو خجالت داده:

یه شاهنامه فردوسی با جلد زیبا

و 20هــزار تومان کارت هدیه

دیگه خوشحالیم به آخرش رسیده بود، اولین کاری که کردم وظیفه خودم دونستم که از این دوست مهربونه اینترنتی تشکر کنم

و باز همینجا میگم داداش مجید ممنون

 از خدا یه چیز میخوام الان: اینکه شادیهای امشب من تموم نشه!یعنی میشه؟؟!!

بیست و سومین سال زندگیم خیلی خوب شروع شد.پس خدارو شکر

نامه يك دختر به همسر آينده اش

عزيزم!

مي تواني خوشحال باشي، چون من دختر كم توقعي هستم.

اگر مي گويم بايد تحصيلكرده باشي، فقط به خاطر اين است كه بتواني خيال كني بيشتر از من مي فهمي!

اگر مي گويم بايد خوش قيافه باشي، فقط به خاطر اين است كه همه با ديدن ما بگويند"داماد سر است!" و تو اعتماد به نفست هي بالاتر برود!

اگر مي گويم بايد ماشين بزرگ و با تجهيزات كامل داشته باشي، فقط به اين خاطر است كه وقتي هر سال به مسافرت دور ايران مي رويم توي ماشين خودمان بخوابيم و بي خود پول هتل ندهيم!

اگر از تو خانه مي خواهم، به خاطر اين است كه خود را در خانه اي به تو بسپارم كه تا آخر عمر در و ديوارآن، خاطره اش را برايم حفظ كنند و هرگوشه اش يادآور تو و آن شب باشد!

اگر عروسي آن چناني مي خواهم، فقط به خاطر اين است كه فرصتي به تو داده باشم تا بتواني به من نشان بدهي چقدر مرا دوست داري و چقدر منتظر شب عروسيمان بوده اي!

اگر دوست دارم ويلاي اختصاصي كنار دريا داشته باشي، فقط به خاطر اين است كه از عشق بازي كنار دريا خوشم مي آيد... جلوي چشم همه هم كه نمي‌شود!

اگر مي گويم هرسال برويم يك كشور را ببينيم، فقط به خاطر اين است كه سالها دلم مي خواست جواب اين سوال را بدانم كه آيا واقعا "به هركجا كه روي آسمان همين رنگ است"؟! اگر تو به من كمك نكني تا جواب سوالاتم را پيدا كنم، پس چه كسي كمكم كند؟!

اگر از تو توقع ديگري ندارم، به خاطر اين است كه به تو ثابت كنم چقدر برايم عزيزي!

و بالاخره...

اگر جهيزيه چنداني با خودم نمي آورم، فقط به خاطر اين است كه به من ثابت شود تو مرا بدون جهيزيه سنگين هم دوست داري و عشقمان فارغ از رنگ و رياي ماديات است.

در شناسنامه اسمش «خسرو» است ولی خانواده و بچه محل ها «محمود» صداش می کردند. خسرو شکیبایی متولد فروردین 1323 در خیابان مولوی تهران.

پدر خسرو سرگرد ارتش بود و وقتی او ، 13-14 ساله بود از دنیا رفت و باعث شد اون پیش از پایان کودکی وارد زندگی بزرگسالانه بشود.

او قبل از اینکه وارد عرصه تئاتر شود ، تو خیاطی و کانال سازی وآسانسور سازی کار می کند. در 19 سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر میرود و بعد از مدتی به عباس جوانمرد ، معرفی و به صورت کاملا حرفه ای بازیگر تئاتر میشود. بازی در تئاتر ادامه داشت تا بازی در نقش کوتاهی در فیلم خط قرمز (مسعود کیمیایی، 1361) به سینما آمد. و تا سال 1368 در نقشهایی ظاهر شد. از جمله در فیلمهای دزد و نویسنده، ترن و رابطه خوب ظاهر شد.

اما از بازی در فیلم هامون (داریوش مهرجویی، 1368) بود که نام خسرو شکیبایی سر زبانها افتاد. او برای بازی بسیار زیبایش در همین فیلم از هشتمین جشنواره فیلم فجر، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.

خسرو شکیبایی از سال 1368 به بعد، دیگر نتوانست از جلد حمید هامون بیرون بیاید و حمید هامون را در انواع و اقسام لباسها و تیپهای مختلف تکرار کرد. اما توانایی هایش انکارناپذیرش را در چند فیلم به معرض نمایش گذاشت: بازی تاثیرگذار او در دو فضای کاملا متفاوت در فیلم کیمیا (احمدرضا درویش، 1373) و بازی متفاوت او در فیلم کاغذ بی خط (ناصر تقوایی، 1380).

خسرو شکیبایی در تلویزیون هم موفق بود. از همان زمان که در نقش مدرس بازی کرد و آن مونولوگ طولانی معروفش را اجرا کرد تا بازی در مجموعه تلویزیونی روزی روزگاری، خانه سبز، کاکتوس، تفنگ سر پر و این اواخر هم که مجموعه تلویزیونی در کنار هم را روی آنتن دارد.

او آخرین جایزه اش را از ششمین جشن ماهنامه دنیای تصویر برای بازی در فیلم کاغذ بی خط دریافت کرد.

پس از گذشت نزدیک به 22 سال از اولین حضورش در سینمای مسعود کیمیایی، بار دیگر و اینبار در کنار استاد عزت الله انتظامی در فیلمی از مسعود کیمیایی ایفای نقش کرد: « حکم » (1383)

                                                                                       روحش شاد

نامه ی تنها دانشجوی باقی مانده در زندان رژیم پس از روز ۱۸ تیر ۱۳۷۸:

انتشار:فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران

کار ناتمام

بنام سعادت ملت ایران،
بهار سال 1378 را فکر نمی کنم کسی از خاطر برده باشد. حدود 2 سال از روی کار آمدن اصلاح طلبان می گذشت و تقریبا دیگر همۀ کسانی که به اصطلاح به اصلاح این سیستم امیدی داشتند فهمیده بودند که این سیستم اصلاح پذیر نیست. اگر کسی هم هنوز از اصلاحات دم می زد حتما سری در آبشخور حکومت داشت.
در همان بهار بود که تراژدی دشنه آجین شدن فروهرها و پس از آن رو شدن جریان قتل های زنجیره ای  توسط مسئولین وزارت اطلاعات،خون مردم از جمله دانشجویان را به جوش آورده بود. آن موقع تعطیلی روزنامه ای هم کافی بود تا تحصن دانشجویان را کلید بزند.من بهترین روزهای زندگی خویش را در تیرماه سال 78 تجربه کردم. در آن تاریخ همۀ ما جوانان ایرانی عقدۀ یک صد ساله دیکتاتوری را فریاد کردیم.
ما نشان دادیم دیکتاتوری در لباس مذهب را هم شناسائی کرده ایم و دیگر روحانیت نمی تواند بر سر سفره اربابی بنیشیند و مرغ اربابی را بر ملت حرام کند.
ما در 18 تیر 1378 قدرت توده ها را به آخوندی که فکر می کردبا پلیسی شدن جامعه دیگر صدا از کسی در نمی آید نشان دادیم.رژیم به شیوۀ کثیفی متوسل شد.خامنه ای برای مظلوم نمائی در پشت تلویزیون گریه کرد و عوامل وی نیز مزدورانی استخدام کردند تا به اموال خصوصی و عمومی آسیب برسانند.خیلی از این مزدوران و اوباش را من در پی 9 سال در زندان دیده ام و از آنها دست خط گرفته ام.که به تحریک کدام بسیجی و حکومتی مورد اجتماع جوانان و دانشجویان شدند تا منظر آنان را در جامعه خراب کنند، با همۀ این احوال ما کاری را آغاز کردیم که اکنون نیمه تمام مانده است.
ما تمام نیرنگهای دشمن را دیدیم و شناختیم اکنون وقت آن است که با تمام قوا و هوشیاری کاری که 9 سال پیش آغاز نمودیم را به پایان برسانیم.
دانشجویان،جوانان و مردم ایران؛ نهمین سالگرد قیام دانشجویان را با حضور در مقابل کوی دانشگاه و با بر افروختن شمع وقرار دادن گلهای سرخ این روز را به روز اعتراض به سرکوب دانشجویان در ایران تبدیل کنید و به رژیم  اجازه ندهید با ایجاد فضای رعب و وحشت مانع برگزاری مراسم گرامیداشت 18 تیر شود.

پایدار وطن همیشه،
بهروز جاوید طهرانی
تنها زندانی بازمانده از قیام دانشجویان در 18 تیر 1378
زندان رجائی شهر کرج (گوهردشت ) فرعی5
12تیر 1387

روزی که بندی نباشد

به امید آزادی تمام آزادگان

روزی که جرم کسی اندیشیدن نباشد...

دیار گمشده ی خویش را

در طوفان

می جویم

ای هم نفس

چشم یاری به در دوخته ام

بیا

دیرگاهيست كه تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آيينه ز من بي خبر است

كه اسير شب يلدا شده ام

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كنيد

تا نبينم كه چه تنها شده ام

آری...تنها شده ام